تبلیغات
تربیت مقدس - تواضع وفروتنی
 
تربیت مقدس
بسم الله الرحمن الرحیم
 
 

 

 

بسمه تعالی

 

 15کلام نورانی در باب تواضع

 

 

 

 

حدیث (1) امام على علیه السلام :

أَشرَفُ الخَلائِقِ التَّواضُعُ وَالحِلمُ وَلینُ الجانِبِ؛
شریف ترین اخلاق، تواضع، بردبارى و نرم خویى است.

غررالحكم، ج2، ص442، ح3223

حدیث (2) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :

إِنَّ اللّه  تَعالى أَوحى إِلَىَّ أَن تَواضَعوا حَتّى لایَفخَرَ أَحَدٌ عَلى أَحَدٍ وَلایَبغى أَحَدٌ عَلى أَحَدٍ؛
خداى متعال به من وحى فرمود كه متواضع باشید، تا هیچ كس بر دیگرى فخر نفروشد و احدى به دیگرى زورگویى و تجاوز نكند.

كنزالعمال، ج3 ص110، ح5722

حدیث (3) امام صادق علیه السلام :

إِنَّ فِى السَّماءِ مَلَكَینِ مُوَكَّلَینِ بِالعِبادِ، فَمَن تَواضَعَ لِلّهِ رَفَعاهُ وَمَن تَكَبَّرَ وَضَعاهُ؛
در آسمان دو فرشته بر بندگان گماشته شده اند پس هر كس براى خدا تواضع كند، او را بالا برند و هر كس تكبر ورزد او را پَست گردانند.

كافى، ج2، ص122، ح2

حدیث (4) امام على علیه السلام :

إِذا تَفَقَّهَ الرَّفیعُ تَواضَعَ؛
انسان بلند مرتبه چون به فهم و دانایى رسد، متواضع مى شود.

غررالحكم، ج3، ص133، ح4048

حدیث (5) امام على علیه السلام :

فى صِفَةِ المُتَّقینَ ـ : مَلبَسُهُمُ الاِقتِصادُ وَمَشیُهُمُ التَّواضُعُ؛
در وصف پرهیزكاران ـ : لباسشان میانه رویست و راه رفتن و رفتارشان متواضعانه است.

نهج البلاغه، خطبه 193

حدیث (6) امام صادق علیه السلام :

إِنَّ مِنَ التَّواضُعِ أَن یَرضَى الرَّجُلُ بِالمَجلِسِ دونَ المَجلِسِ وَأَن یُسَلِّمَ عَلى مَن یَلقى وَأَن یَترُكَ المِراءَ وَإِن كانَ مُحِقّا وَلایُحِبَّ أَن یُحمَدَ عَلَى التَّقوى؛
از تواضع است كه انسان به پایین مجلس رضایت دهد، به هر كس بر مى خورد سلام كند، مجادله را رها كند اگر چه حق با او باشد و دوست نداشته باشد كه او را به پرهیزكارى بستایند.

بحارالأنوار، ج75، ص118، ح3

حدیث (7) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :

ثَلاثَةٌ لایَزیدُ اللّه  بِهِنَّ إِلاّ خَیرا: اَلتَّواضُعُ لایَزیدُ اللّه  بِهِ إِلاَّ ارتِفاعا وَذُلُّ النَّفسِ لایَزیدُ اللّه  بِهِ إِلاّ عِزّا وَالتَّعَفُّفُ لایَزیدُ اللّه  بِهِ إِلاّغِنَىً؛
سه چیز است كه خداوند به سبب آنها جز بر خیر و خوبى نمى افزاید: تواضع كه خداوند به سبب آن جز بلند مرتبگى نمى افزاید، شكسته نفسى كه خداوند به سبب آن جز عزّت نمى افزاید و مناعت طبع كه خداوند به سبب آن جز بى نیازى نمى افزاید.

بحارالأنوار، ج75، ص124، ح22

حدیث (8) امام كاظم علیه السلام :

إِنَّ الزَّرعَ یَنبُتُ فِى السَّهلِ وَلایَنبُتُ فِى الصَّفا فَكَذلِكَ الحِكمَةُ تَعمُرُ فى قَلبِ المُتَواضِعِ وَلا تَعمُرُ فى قَلبِ المُتَكَبِّرِ الجَبّارِ، لأِنَّ اللّه  جَعَلَ التَّواضُعَ آلَةَ العَقلِ وَجَعَلَ التَّكَبُّرَ مِن آلَةِ الجَهلِ؛
زراعت در زمین هموار مى روید، نه بر سنگ سخت و چنین است كه حكمت، در دل هاى متواضع جاى مى گیرد نه در دل هاى متكبر. خداوند متعال، تواضع را وسیله عقل و تكبر را وسیله جهل قرار داده است.

تحف العقول، ص 396

حدیث (9) امام رضا علیه السلام :

اَلتَّواضُعُ دَرَجاتٌ: مِنها أَن یَعرِفَ المَرءُ قَدرَ نَفسِهِ فَیُنزِلَها مَنزِلَتَها بِقَلبٍ سَلیمٍ، لایُحِبُّ أَن یَتىَ إِلى أَحَدٍ إِلاّ مِثلَ مایُؤتى إِلَیهِ، إِن رَأى سَیِّئَةً دَرَأَها بِالحَسَنَةِ، كاظِمُ الغَیظِ عافٍ عَنِ النّاسِ، وَاللّه  یُحِبُّ المُحسِنینَ؛
تواضع درجاتى دارد: یكى از آنها این است كه انسان اندازه خود را بشناسد و با طیب خاطر خود را در آن جایگاه قرار دهد، دوست داشته باشد با مردم همان گونه رفتار كند كه انتظار دارد با او رفتار كنند، اگر بدى دید آن را با خوبى جواب دهد، خشم خود را فرو خورد و از مردم درگذرد، و خداوند نیكوكاران را دوست دارد.

كافى، ج2، ص124، ح13

حدیث (10) امام على علیه السلام :

مَن أَتى غَنیّا فَتَواضَعَ لَهُ لِغِناهُ ذَهَبَ ثُلُثا دینِهِ؛
هر كس در مقابل ثروتمند به خاطر ثروتش تواضع كند دو سوم دینش از بین برود.

نهج البلاغه، حكمت 228

حدیث (11) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :

یا عَلىُّ وَلِلعالِمِ ثَلاثُ عَلاماتٍ: صِدقُ الكَلِمِ وَاجتِنابُ الحَرامِ وَأَن یَتَواضَعَ لِلنّاسِ كُلِّهِم؛
یا على دانشمند سه نشانه دارد: راستگویى، حرام گریزى و فروتنى در برابر همه مردم.

التوحید، ص 127

حدیث (12) امام حسن عسکری علیه السلام:

التَّواضُعُ نِعمَةٌ لایُحسَدُ عَلیها؛
تواضع و فروتنی نعمتی است که بر آن حسد نبرند.

تحف العقول، ص489

حدیث (13) امام صادق علیه‏السلام :

اِنَّ صاحِبَ الدّینِ فَكَّرَ فَـعَـلَـتْهُ السَّكینَةُ وَ اسْتَـكانَ فَـتَواضَعَ وَ قَنِعَ فَاسْتَغْنى وَ رَضىَ بِما اُعْطىَ وَ انْفَرَدَ فَكُفىَ الاِْخْوانَ وَ رَفَضَ الشَّهَواتِ فَصارَ حُرّا وَ خَلَعَ الدُّنْیا فَتَحامَى الشُّرورَ وَ اطَّرَحَ الْحَسَدَ فَظَهَرتِ الْمَحَبَّةُ وَ لَمْ یُخِفِ النّاسَ فَـلَـمْ یَخَفْهُمْ وَ لَمْ یُذْنِبْ اِلَیْهِمْ فَسَلِمَ مِنْهُمْ وَ سَخَتْ نَفْسُهُ عَنْ كُلِّ شَى‏ءٍ ففازَ وَ اسْتَكْمَلَ الْفَضْلَ وَ اَبْصَرَ العافیَةَ فَاَمِنَ النَّدامَةَ؛

آدم دین‏دار چون مى‏اندیشد، آرامش بر جان او حاكم است. چون خضوع مى‏كند متواضع است. چون قناعت مى‏كند، بى‏نیاز است. به آنچه داده شده خشنود است. چون تنهایى را برگزیده از دوستان بى‏نیاز است. چون هوا و هوس را رها كرده آزاد است. چون دنیا را فرو گذارده از بدى‏ها و گزندهاى آن در امان است. چون حسادت را دور افكنده محبتش آشكار است.مردم را نمى‏ترساند پس از آنان نمى‏هراسد و به آنان تجاوز نمى‏كند پس از گزندشان در امان است. به هیچ چیز دل نمى‏بندد پس به رستگارى و كمال فضیلت دست مى‏یابد و عافیت را به دیده بصیرت مى‏نگرد پس كارش به پشیمانى نمى‏كِشد.

امالى مفید، ص 52، ح 14

حدیث (14) دیلمى :

كانَ النَّبىُّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ... یُسَلِّمُ عَلى مَنِ اسْتَقْبَلَهُ مِنْ كَبیرٍ وَ صَغیرٍ وَ غَنىٍّ وَ فَقیرٍ و لا یُحَقِّرُ ما دُعِىَ اِلَیهِ و لو اِلى خَشفِ التَّمْرِ وَ كانَ خَفیفَ المَؤونَةِ كَریمَ الطَّبیعَةِ، جَمیلَ المُعاشَرَةِ، طَلِقَ الوَجهِ، بَشّاشا من غَیرِ ضِحكٍ، مَحْزونا مِن غَیرِ عَبوسٍ، مُتَواضِعا مِنْ غَیْرِ مَذَلَّةٍ، جَوادا مِن غَیْرِ سَرَفٍ، رَقیقَ القَلبِ، رَحیما بِكُلِّ مُسْلِمٍ... ؛

رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله به هر كس برخورد مى‏نمودند، از بزرگ و كوچك، ثروتمند و فقیر، سلام مى‏كردند و اگر به جایى حتى براى خوردن خرمایى خشك دعوت مى‏شدند، آن را كوچك نمى‏شمردند. زندگیشان كم هزینه بود، بزرگ طبع، خوش معاشرت و گشاده رو بودند، بى آن‏كه بخندند، همیشه متبسم بودند، بى‏آن‏كه اخمو باشند، محزون بودند، بى‏آن‏كه از خود ذلّتى نشان دهند، متواضع بودند، مى‏بخشیدند ولى اسراف نمى‏نمودند، دل نازك و نسبت به تمام مسلمانان مهربان بودند.

ارشاد القلوب، ج 1، ص 115

حدیث (15) ابن شهر آشوب :

كانَ النَّبىّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله قَبْلَ المَبْعَثِ مَوصوفا بِعِشرینَ خَصلَةً مِن خِصالِ الاَنْبیاءِ لَوِ انْفَرَدَ واحِدٌ بِاَحَدِها لَدَلَّ عَلى جَلالِهِ فَكَیْفَ مَنِ اجْتَمَعَت فیهِ؟! كانَ نَبیّا اَمینا، صادِقا، حاذِقا، اَصیلاً، نَبیلاً، مَكینا، فَصیحا، عاقِلاً، فاضِلاً، عابِدا، زاهِدا، سَخیا، كمیا، قانِعا، مُتَواضِعا، حَلیما، رَحیما، غَیورا، صَبورا، مُوافِقا، مُرافِقا، لَمیُخالِطْ مُنَجِّما وَ لا كاهِنا و لا عَیافا؛

رسول اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله پیش از مبعوث شدن، بیست خصلت از خصلت‏هاى پیامبران را دارا بودند، كه اگر كسى یكى از آنها را داشته باشد، دلیل عظمت اوست؛ چه رسد به كسى كه همه آنها را دارا باشد، آن حضرت پیامبرى امین، راستگو، ماهر، اصیل، شریف، استوار، سخنور، عاقل، با فضیلت، عابد، زاهد، سخاوتمند، دلیر و با شهامت، قانع، متواضع، بردبار، مهربان، غیرتمند، صبور، سازگار، و نرم‏خو بودند و با هیچ منجّم (قائل به تأثیر ستارگان)، غیب‏گو و پیش‏گویى هم‏نشین نبودند.

المناقب لابن شهر آشوب، ج 1، ص 123





نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 31 فروردین 1389 :: توسط : یداله
درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ: یداله
منوی اصلی
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوندهای روزانه
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
جستجو