تبلیغات
تربیت مقدس - با امام خمینی (ره) به پیشواز بهار
 
تربیت مقدس
بسم الله الرحمن الرحیم
 
 

 

 

 با امام خمینی(ره) به پیشواز بهار

امام خمینی(ره) در رباعى ذیل «عید» را چنین توصیف كرده است

این عید سعید عید حزب الله است

دشمن زشكست خویشتن آگاه است

چون پرچم جمهورى اسلامى ما

جاوید به اسم اعظم الله است

باز آن عارف وارسته در وصف عید ، عشق وارادت خود را به ملت ایران  ونظام اسلامی  اینگونه ابراز نموده اند:

این عید سعید عید اسعد باشد

ملت به پناه لطف احمد باشد

برپرچم جمهورى اسلامى ما

تمثال مبارك محمد(ص) باشد

بهار آمد

بهار آمد جوانی راپس از پیری زسر گیرم

کنار یار بنشینم زعمر خود ثمر گیرم

به گلشن باز گردم با گل وگلبن در آمیزم                     به طرف بوستان دلدار مهوش را به بر گیرم

خزان و زردی آنرانهم در پشت سر روزی                       که در گلزار جان از گلعذار خود خبر گیرم

پر و بالم که دردی از غم دلدار پرپر شد                   به فروردین به یاد وصل دلبر بال وپر گیرم

به هنگام خزان در این خراب آباد بنشینم                       بهار آمد که بهر وصل او بار سفر گیرم

اگر ساقی ازآن جامی که بر عشاق افشاند

بیفشاند به مستی از رخ او پرده برگیرم

 

عید نوروز مبارک..

 

باد نوروز وزیده است به کوه وصحرا                           جامه عید بپوشند ، چه شاه وچه گدا

بلبل باغ جنان را نبود راه به دوست                                  نازم آن مطرب مجلس كه بود قبله نما

     صوفى و عارف از این بادیه دور افتادند                                جام مى گیر ز مطرب، كه روى سوى صفا

همه در عید به صحرا و گلستان بروند                            من سرمست زمیخانه كنم رو به خدا

عید نوروز مبارك به غنى و درویش                         یار دلدار! زبتخانه درى رابگشا

گرمرا ره به در پیر خرابات دهى                                          به سروجان به سویش راه نوردم نه به پا

سالها در صف ارباب عمائم بودم                                     تا به دلدار رسیدم، نكنم باز خطا

 

 

قصیده بهاری امام خمینی (ره)

بهار شد در میخانه باز باید كرد

به سوى قبله عاشق نماز باید كرد

نسیم قدس به عشاق باغ مژده دهد

كه دل ز هردو جهان بى نیاز باید كرد

كنون كه دست به دامان سرو مى نرسد

به بید عاشق مجنون، نیاز باید كرد

غمى كه در دلم از عشق گلعذاران است

دوا به جام مى چاره ساز باید كرد

كنون كه دست به دامان بوستان نرسد

نظر به سرو قدى سرفراز باید كرد

 

 

 

قسمتی از قصیده بهاریه امام خمینی

 

آمد بهار و بوستان شد اشك فردوس برین

گلها شكفته در چمن، چون روى یار نازنین

گسترده بادجان فزا، فرش زمرد بى شمر

افشانده ابرپرعطا بیرون حد، در ثمین

از ارغوان و یاسمن طرف چمن شد پرنیان

وز اقحوان و نسترن سطح دمن دیباى چین

از لادن و میمون رسد، هر لحظه بوى جان فزا

وز سورى و نعمان وزد، هردم شمیم عنبرین

از سنبل ونرگس جهان، باشد به مانند جنان

وز سوسن ونسرین زمین،چون روضه خلدبرین

از فر لاله بوستان گشته به ازباغ ارم

وز فیض ژاله گلستان، رشك نگارستان چین

از قمرى و كبك و هزار آید نواى ارغنون

و ز سیره و كوكو وسار، آواز چنگ راستین

تا باد نوروزى وزد، هرساله اندر بوستان

تا ز ابر آذارى دمد ریحان و گل اندر زمین

بر دشمنان دولتت هر فصل باشد چون خزان

بر دوستانت هر مهى بادا چو ماه فرودین 2.


 

1- باده عشق – اشعار عارفانه امام خمینی –- انتشارات   سروش – 1368

 

2- اشعار بر گرفته از دیوان اشعار عار فانه امام خمینی  – موسسه تنظیم ونشر آثار امام خمینی-  صفحات 80-206- 196 261- 262

 

 





نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : دوشنبه 17 اسفند 1388 :: توسط : یداله
درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ: یداله
منوی اصلی
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوندهای روزانه
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
جستجو